Hoe wordt een allergie vastgesteld?

• Anamnese: om er achter te komen of men allergisch is voor een of andere stof is het uitermate belangrijk dat de dokter goed luistert naar het verhaal van de patiënt en dat er goede samenwerking is tussen de dokter en de patiënt. Gezamenlijk spelen zij een soort detectiverol om uiteindelijk de schuldige stof (de dader) of stoffen proberen te ontmaskeren.
• Lichamelijk onderzoek: hierbij gaat de dokter naar bepaalde kenmerken zoeken die op een allergie kunnen wijzen.
• Aanvullend onderzoek:
    * huidtesten: priktest, intracutane test
    * bloedonderzoek : het bepalen van antistoffen (m.n. ig-E)
    * provocatietest: het in contact brengen van het allergeen met bijv. neus of longen.

Figuur 1: Priktest  

Behandeling van een allergie

1. Het vermijden van het allergeen
   Het is erg belangrijk is om het allergeen zoveel mogelijk te vermijden of te verwijderen, maar helaas is dat niet altijd even gemakkelijk.Er is wel een aantal adviezen om klachten te voorkomen of te verminderen:
   Bij hooikoorts:

   • Sluit de ramen van uw auto tijdens het rijden.

   • Ga bij voorkeur op vakantie aan de kust of in het hooggebergte (hier zit minder stuifmeel in de lucht ).

   • Sluit aan het einde van de middag ramen en deuren van het huis. Rond die tijd zit er het meeste stuifmeel in de lucht.

   • Leef gezond. Zorg voor een goede weerstand.

   • Volg de actuele hooikoortsberichten via radio, internet of teletekst. Polleninformatiedienst LUMC

   Bij huisstofmijt-allergie, dient de woning gesaneerd te worden. Dit is vooral gericht is op vocht- en stofbestrijding.
   Is men allergisch voor een huisdier, dan is de beste oplossing om het dier uit huis te plaatsen. Indien men besluit het dier (nog) niet uit huis te plaatsen, houdt men het dier in ieder geval uit de slaapkamer.
   
2. Medicijnen zoals:
   Antihistaminica: werken tegen de symptomen, worden vooral gebruikt bij hooikoorts, eczeem en galbulten (urticaria). Mogelijke bijwerking: slaperigheid, met name bij de oudere antihistaminica; de moderne antihistaminica hebben deze bijwerking niet of nauwelijks.
   Leukotrienen antagonisten: blokkeren de werking van stoffen (leukotrienen) die een belangrijke rol spelen bij een allergische reactie, worden gebruikt bij hooikoorts en astma.
   Corticosteroïden: dit zijn hormoonpreparaten die een krachtige werking hebben met name bij het onderdrukken van allergische reacties. Nadeel is dat ze vele bijwerkingen  kunnen veroorzaken bij  langdurig gebruik, zoals hoge bloeddruk, suikerziekte, botontkalking en het dunner worden van de huid. Dit geldt met name voor de tabletvorm. Zij worden gebruikt bij alle soorten  allergie.
   Bronchusverwijdende geneesmiddelen: worden alleen gebruikt bij astma.
   
3. Hyposensibilisatie of immunotherapie
   Bij deze behandelingsmethode krijgt men de stof, waarvoor men allergisch is (het allergeen), toegediend. Er is dus kans dat men daarop een allergische reactie kan krijgen.
   De behandeling duurt minimaal 3 tot 5 jaar en vereist van de patiënt veel tijd en energie en bovenal een enorm geduld en discipline. Deze behandeling wordt dan ook pas toegepast indien ondanks de bovengenoemde geneesmiddelen, men nog steeds veel last heeft van de allergie. Het is de bedoeling om de duur en de ernst van de allergische klachten te verminderen, dus dat men minder allergisch gaat reageren.
   
   Er zijn twee soorten hyposensibilisatie:
   * Subcutane hyposensibilisatie: het allergeen wordt onder de huid op regelmatige tijden gespoten.
   * Sublinguale hyposensibilisatie: via druppeltjes of tabletten wordt het allergeen door het lichaam opgenomen.
   Deze behandeling kan niet toegepast worden bij:
       * het gebruik van bepaalde bloeddrukverlagendemiddelen
       * ernstig constitutioneel eczeem
       * moeilijk te behandelen astma
       * bepaalde ziekten zoals auto-immuunziekten, kwaadaardige aandoeningen

Allergie: oorzaken en klachten

Vereniging van Allergie Patiënten (VAP)